Amerikalı şair Çarlez Bukovski, fars şairəsi Furuğ Fərruxzad və gənc türk şairi Qədir Aydəmir Oqtay Hacımusalı bəyin tərcüməsi ilə…
Cümə
səssiz Cümə
tərk olunmuş Cümə
köhnə küçələrə bənzəyən kədərli Cümə
хəstə və təmbəl Cümə
sönən işıqların əsnəmələri Cümə
gözlənilməz Cümə
təslim olmağın Cüməsi
boş ev
sıxıntılı ev
gəncliyin basqınlarına qapısını bağlayan ev
qaranlıq və günəşin xəyali ev
tenhalıq, fal və şübhələrin evi
pərdə, kitab, dolab və rəsmlərin evi
ah nеcə də sаkit və qürurla keçirdi
qərib bir su axarı kimi
bu tərk olunmuş səssiz Cümələrdə
bu sıxıntılı evlərdə
mənim həyatım
ah nеcə də sаkit və qürurla keçirdi
Qızıl gül
qızıl gül
qızıl gül
qızıl gül
o, məni qızıl gül baxçasına apardı
və iztirablı saçlarıma qızıl gül taxdı qaranlıqda
və sonunda
qızıl gül yarpağı üstündə mənimlə oldu
ey iflic vuran göyərçinlər
ey adətdən kəsilən təcrübəsiz ağaclar, ey kor pəncərələr
köksümün altında və dərinliyində damarlarımın, indi
qızıl bir gül sürgün ömrü yaşayır
qızıl gül
qızıl
bir bayraq kimi
üsyan edir
ah, mən ağırayağam, bətnim ölüm gəzdirir
Yarpaqların faciəsi
Dodaqlarım qurumuşdu. Oyandım və otlar olmuşdu,
Dibcəkdəki gülllər qarğıdalı kimi saralmiş;
qadınım çıxıb getmişdi
və boş şüşələr qanı qurumuş cəsədlər kimi
bürüdü məni isə yaramazlıqları ilə
günəş hələ göydəydi ancaq,
və ev sahibəmin qeydi bükülmüşdü
xoş və tələbsiz kağıza; indi ehtiyac duyduğum
gülməli bir aktyordur, təxminən qədim təlxəklər kimi
absurd aci ilə zarafat edecək və məni güldürəcək; acı absurddur
cünkü mövcuddur bu haqda danışmayacağam
diqqətlə üzünü qırxdım köhnə bir ülgüclə
bir zamanlar gənc olan və hamının dahi adlandırdığı o adamın; ancaq
əslində yarpaqların faciəsi budur məncə,
sis otlar, ölü bitkilər,
və qaranlıq bir dəhlizdə addımladım
ev sahibəmin dayandığı
bütün nifrətiylə əlini belinə qoyub,
sallayıb şişman, tərli qollarını
cəhənnəmə ki, pulun yoxdur deyə qışqırır
qışqırır kirayə pulunu ver deyə
cünki çaşmışdı dünya
ikimizə qarşı da.
2 nömrəli lya minor simfoniyası
Şahzadə İqor
Orta Asiya səhralarında
Gözlərini tünd rəngli əski parçasıyla
örtüb yata bilirdi sadəcə;
1887–ci ildə bir rəqsə getdi
Tibb akademiyasında
Rəngli milli paltarıyla
Nəhayət fövqəladə görünürdü
Və yerə yıxılanda
hamı elə bildi ki, təlxəklik edir.
Bir daha Borodini dinləyəndə,
bunları yadina sal…
Gerçək soyuq
I. Xatırlama
buludun qarnı,
güclü bir küləklü gərilir
bir zəngin yeksənək səsi,
duyulur uzaqdan
qəflətən bir qilinc: qivrandirir
şimşəyi
səsin qarşılaşdığı yerdə:
istəkli tarlalar
çılpaq qayalar,
kibirə geri qaytarır suyu
II. Göz
Qovaqlar, teleqraf xəttləri
Cırcırama böcəyi,
Heç susmur
Zeytun ağacı
Əzik otlarla
Hər şey
Və ardıcquşu:
Bir sohbeti
Dinleyir ele bil
Cox uzaqlarda insanlar
Sert tikanlar sarayi
Aci:
torpaqda
ve uzunde yol gozetcisinin.
III.Anlamaq
Qayğı:
Ağırlığı irmaqların
Günəş,
Batır artıq
Quş yuvasını təmizləyir
Bir xəzinədir
Qaranlığın gərgin xəttləri
İtən kölgələr,
Quşları ölümsüz qilan yel
Duman,
Gizlədir ürəksiz üzünü
Səbrli əşyalar
Yazının incəliyi
IV. Kül və atəş
Ölülərimiz,
gözçuxurunda
rənglərin olğunluğu
sıyrılırmış kimi bir utancdan
orda eləcə dayanırlar
… Sonsuz bir baxışın əks-sədası
qarışıq bir səs
göyərçin bir el
gizli bir uyğunluq
böyüyən bir kainatın ağzında.
